ฟังเพลงลูกกรุง : ปั้นดินให้เป็นดาว- ธานินทร์ อินทรเทพ

 

เนื้อเพลง : ปั้นดินให้เป็นดาว- ธานินทร์ อินทรเทพ

คำร้อง/ทำนอง ทวีพงศ์ มณีนิล
ขับร้อง ธานินทร์ อินทรเทพ


*จากดินก้อนเดียวฉันเคี่ยวฉันปั้น
เพื่อเธอสุขสันต์พบวันสดใส
ปัดเหลือบยุงริ้นมิให้บินตอมไต่
แม้ลมหายใจฉันยังกรองให้เธอ
แหวกเมฆใหญ่น้อยที่ลอยขวางหน้า
หอบเธอขึ้นฟ้าเป็นดาวเลิศเลอ
สาดส่องเรืองรุ้งเหนือดาวกรุงลอยเกร่อ
ฉันนอนละเมอเพ้อด้วยความดีใจ

**ยินดีที่เห็นเธอเป็นสุข
รื่นเริงสนุกเพลิดเพลินชีวิตใหม่
ฝากดินฝากฟ้าขอจงปกป้องโพยภัย
ให้ดาวน้อยสุกใสไฉไลอยู่ชั่วนิรันดร์
จากใจดวงนี้ที่มีแต่ให้
ยากเย็นเพียงไหนทุ่มเทฝ่าฟัน
สิ่งหนึ่งค่าน้อย ขอคืนเป็นรางวัล
ขอช่อไม้จันทน์วันฉันนอนกองฟอน...

ฟังเพลงลูกกรุง : หยาดน้ำฝนหยดน้ำตา- ธานินทร์ อินทรเทพ

 

เนื้อเพลง : หยาดน้ำฝนหยดน้ำตา- ธานินทร์ อินทรเทพ

ธานินทร์ อินทรเทพ ขับร้อง
เนรัญชรา คำร้อง
สง่า ทองทัช ทำนอง


หยาดน้ำจากตานางฟ้าที่ตรมอารมณ์
หลั่งความขื่นขมที่ถมอยู่ในใจตน
หยาดย้อยจากปรางสวรรค์เบื้องบน
สู่กลางแก้มดินในฐานถิ่นคน
นั้นคือหยาดฝนฉ่ำใจ

สาดสายพร่างพรายพรมผืนไร่นา แนวเนิน
ป่าดอนโขดเขินคลองคุ้งทุ่งหนองนองไป
หล่อเลี้ยงพืชพันธุ์ มีผลดอกใบ
โลกเคยหลับไหลพลันฟื้นตื่นใจ
สวยงามสดใสจริงเอย

พอแสงทองอาทิตย์ทาบทา
พลันน้ำตานางฟ้าระเหย
เป็นละอองไอน้ำอย่างเคย
ถูกลมรำเพยพัดเลยลอยวน

หยาดน้ำจากตา นางฟ้าที่ตรมอารมณ์
ฝากมากับลมเป็นฝนพร่างพรมใจคน
แต่น้ำจากตาตอนช้ำกมล
ที่เราหลั่งลอย ระเหยกี่หน
ถึงกลายเป็นฝนฉ่ำใจ

พอแสงทองอาทิตย์ทาบทา
พลันน้ำตานางฟ้าระเหย
เป็นละอองไอน้ำอย่างเคย
ถูกลมรำเพยพัดเลยลอยวน

หยาดน้ำจากตา นางฟ้าที่ตรมอารมณ์
ฝากมากับลมเป็นฝนพร่างพรมใจคน
แต่น้ำจากตาตอนช้ำกมล
ที่เราหลั่งลอย ระเหยกี่หน
ถึงกลายเป็นฝนฉ่ำใจ...

ฟังเพลงลูกกรุง : ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก- ธานินทร์ อินทรเทพ

 

เนื้อเพลง : ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก- ธานินทร์ อินทรเทพ

ใจจริงส่วนลึกฉันเองยังรักเธอ
อภัยเสมอแม้เธอใจแสนดำ
เธอต้องการสิ่งใดใด
เพียรหาให้อยู่ประจำ
ไม่เคยกระทำให้เธอหมองหม่น

 

เธอคงไม่ซึ้งในค่าของคำรัก
เพราะคนบอกรักเธอมีมากหลายคน
คนภักดีอย่างจริงใจ เธอมิเคยใส่กมล
ลวดลายสับสน วกวน อุรา

 

ฉันจึงจำตัดใจ หลีกทางห่างไกล
หนีภาพคอยบาดตา
จงโชคดีดั่งที่ปรารถนา
ถึงฉันคนไร้ค่า คงมีวันหาได้ใหม่

 

วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก
วันไหนสำนึก แล้วเธอจะเสียใจ
มีแก้วงามอยู่ในมือเธอมิเคยห่วงอาลัย
ต่อวันหลุดไป จึงค่อยคร่ำครวญ

 

ฉัน จึงจำตัดใจหลีกทางห่างไกล
หนีภาพคอยบาดตา
จงโชคดี ดั่งที่ปรารถนา
ถึงฉันคนไร้ค่าคงมีวันหาได้ใหม่

 

วันใดขาดฉัน แล้วเธอจะรู้สึก
วันไหนสำนึกแล้วเธอจะเสียใจ
มีแก้วงามอยู่ในมือ เธอมิเคยห่วงอาลัย
ต่อวันหลุดไปจึงค่อยคร่ำครวญ